Today is the day....

Thanks to Linnarp, Meldal, Vinyl and Galant (amongst others) my eldest daughter is now ready to leave home and start off on her own... Today we're bringing her to Wageningen, where she now rents her own room in a complex building on the 7th (top)floor, and leave her there... It feels strange and a bit sad, exciting and weird, stressful and old too. I'll always be her mum and that's not going to change, allthough I know things will be different from now on... In case of emergencies, calamaties, boardom, excitement, well, in any case what so ever: you know where to find me... The best of luck, my dear sweetheart... Make the most of it!

In staat van shock!

Ik droom.... wie foto's van het nieuwe atelier wil zien, moet me maar even mailen... ik ben nu net wakker maar het ziet er naar uit dat het toch echt waar is, zeggen mijn spieren...

info@geentoeval.com

En het adres is:

Per 3 juli 2007
J.C. van Markenlaan 3
2285 VL(inders in mijn buik!) Rijswijk

Kom gezellig eens langs, maar bel eerst even: 06 - 388 99 800

Volgende hoofdstuk!

Ja hoor, mensen, het is zo ver!
Dankzij geweldige tussenkomst van mijn zeer goede vriend Lichel van den Ende
(www.lichel.nl) en Schrader en Schrader Amsterdam BV is het gelukt om
precies op tijd aan een nieuw atelier te komen.
Er was heel even sprake van morgen al, maar na even ademhalen wordt het toch
per 3 juli, dat is dinsdag a.s.! Geweldig snel:

dank je wel, lieve Lichel en natuurlijk ook lieve Els!

Nu even beter worden, want ik ben inmiddels een beetje ziek geworden
(van de stress natuurlijk, maar het weer heeft ook niet geholpen!),
en dan verhuizen... JOEPIE!

Ik ben er niet toevallig klaar voor...

Ik zoek een nieuwe zelfstandige werkruimte/atelier!

Liefst een ruimte waar ik (op termijn) ook les zou kunnen geven (aan o.a. kinderen) en waar ik gedurende de gehele week terecht kan. Ik kom er waarschijnlijk alleen op de donderdag en vrijdag niet (overdag, 's avonds wel)en 1 keer in de twee weken op de woensdag (overdag) niet. Verder zou het fijn zijn als het op fietsafstand is van Voorburg, omdat ik niet altijd over mijn auto kan beschikken.

Ik zal er in hoofdzaak schilderen, maar ook werken met plexiglas en misschien in de loop van de tijd andere materialen (hout, bijvoorbeeld).
Ik kan tot euro 200,00 per maand betalen, maar dat is het absolute maximum. Liever minder natuurlijk, je weet hoe het zit met kunstenaars die nog aan de weg moeten timmeren. Alle tips zijn welkom en mocht je zelf iets in de aanbieding hebben, stuur mij dan een e-mailtje of bel mij:

info@geentoeval.com
06 - 388 99 800

Alvast heel erg bedankt voor het meedenken!

Hoera, hoera, hoera!!!

O mensen, ik ben zo blij! Zo blij en zo afschuwelijk walgelijk trots... Mijn superlieve, geweldige dochter Yavanna is vandaag geslaagd voor haar eindexamen vwo (gymnasium)! Toen zij 15 en een half jaar geleden kantjeboord in het ziekenhuis lag met hersenvliesontsteking, durfden we zoiets niet te hopen. We waren al heel erg blij geweest als ze 'gewoon' in staat zou blijken normaal onderwijs te volgen (wat dat ook verder mocht zijn...). Wie had nou kunnen denken dat dat grietje zo sterk zou blijken? En dat niet alleen... sorry, hoor, maar ik moet het gewoon even kwijt: Ze is een geweldige meid met een goed en groot hart... Ze gaat nu Biologie studeren in Wageningen. Het zal even wennen zijn, dat ze op zichzelf gaat wonen, maar ik weet zeker dat ze er een groot succes van gaat maken! HOERA, HOERA, HOERA!!!

Welkom....

Kijk voor meer informatie op: www.vrijeacademie.org

KunstRaam - Etalageproject

De expositie bij Kunst Op Maat, Wielemakersslop 11 te Voorburg loopt nog tot en met 31 mei a.s.

Kijk ook bij Kunst Op Maat - de website:
http://www.mariskamallee.nl/scripts/agenda_mm.asp

In the air!

Hai Luitjes,
Weer terug van weggeweest. De site is een beetje bijgewerkt, maar zoals te doen gebruikelijk in mijn dagelijks bestaan, kwam het bijschaven van de site weer eens op de honderdste plaats... waardoor het lang heeft geduurd. De afgelopen maanden is een hoop gepasseerd, wat heet! Ik heb een geweldig leuk project bedacht voor Terra Kunstprojecten in Zoetermeer, dat zeer waarschijnlijk in uitvoering wordt genomen in 2008. Waanzinnig! Dat wordt dus een feestje. Ik ben weer naar Ameland geweest met de rest van de club. Het was er koud, koud en nog eens koud. Minder spannend als in oktober vorig jaar, maar wel zeer bevestigend in mijn indruk van die keer. Maar: ik heb een heel goed idee! Dat ga ik in de zomer uitwerken...
Verder heb ik op 12 mei aanstaande een hele leuke mini-expo in de etalage van Kunst Op Maat in de Wielemakersslop in hartje Voorburg, gecombineerd met iets dat ik altijd al heb willen doen: een workshop voor kinderen rond de 8 jaar. We gaan er een hele leuke middag van maken! Deze workshop ga ik bovendien uitwerken, zodat hij ook elders gegeven kan worden. Eerst even ervaring opdoen op 12 mei.

Voorts heb ik verschrikkelijk in de rats gezeten over mijn mams. Er is ontdekt dat zij kanker heeft, maar afgelopen vrijdag hoorden we, na 9 zware lange dagen van onderzoeken in het ziekenhuis in Gogh, dat het zich nog in een zeer pril stadium bevindt en hoogstwaarschijnlijk nog zeer goed behandelbaar is... Pffffff! Gelukkig! We kunnen en willen haar absoluut nog helemaal niet missen... Bovendien: Wat moet mijn pa nou in zijn eentje in het Duitse? Nee hoor, mams, je moet blijven!
Maar even terugkomend op de website... Hij is nog steeds niet af, en hou het maar in de gaten... er komen leuke dingen bij, de komende tijd! Onder andere een shop! Ja, ja, spannend...

Under construction

Vanaf vandaag ben ik bezig de website op te strakken. Ik was niet helemaal tevreden met de vormgeving en vond het eigenlijk wel een rommeltje worden. De inhoud verandert niet wezenlijk (behalve enkele heerlijke toevoegingen van nieuw werk), maar de vorm gaat dus ietsjes anders worden... Bovendien maak ik van de gelegenheid gebruik om de voertaal van de site in het Engels om te zetten, vanwege de internationale belangstelling (jaja!). Tja, als vormgever ben je natuurlijk nooit tevreden. En zo hoort het ook, toch? Ik schat nog minimaal een week nodig te hebben voor de aanpassingen (het moet tussen neus en lippen door, zoals altijd). Laat mij weten wat je er van vindt!

Met dank aan de 3 kippetjes

Ach lieve mensen... wat zou het mooi zijn als ze echt werken... Ik bewaar deze wensbotjes al een eeuwigheid. Geen idee waarvoor en wanneer de arme kippetjes eraan moesten geloven, maar hun mooiste botjes heb ik bewaard. Voor gebruik in geval van nood... de uiterste houdbaarheidsdatum door het lot beslist, uiteraard.
Ik vond 2006 een aangrijpend jaar. Er is een hoop gebeurd, niet eens met mijzelf, maar wel met mensen die mij dierbaar zijn. Als die botjes echt zouden werken... dan zou ik het wel weten. Maar het is natuurlijk bijgeloof. En dat werkt niet. Bovendien zou ik aan deze 3 wensen niet genoeg hebben of ik zou moeten overstappen op een 'alleen nog maar' kip-dieet. En ik zou iedereen aan de kip brengen... Arme kippetjes, ze hebben het al zo moeilijk. Dus probeer ik het zonder hulpmiddelen en met alles wat ik in mij draag:
Ik wens dat het jullie dit jaar beter gaat. Beter in alle opzichten...

Argeloozietje (3)

... Tja, het was een goed gesprek. Een gesprek dat je nog lang doet nadenken. Een gesprek waarvan je weet dat het er niet weer van zal komen, zo... Misschien was het wel het laatste gesprek dat je zult hebben, zo... Een ogenschijnlijk gewoon, maar toch heel bijzonder gesprek.

Argeloozietje (2)

En daar zaten we maar te koffieleuten en te kleppen op het plat... geen ziel die het merkte, dat jij er lag te snakken naar aandacht... Allemaal de mond vol over hoe de wereld is en hoe hij zou moeten zijn. En nu is het te laat... Waarom heb je niet geblaft? Iémand had je gehoord, ik weet het zeker...

Argeloozietje (1)

Ik hees mijn benen over het raamkozijn en stapte op het plat achter het theater om er een sigaretje op te steken. Het was prachtig weer en de zon scheen uitbundig... Ik dacht na over de voorstelling die ik net had gezien... wat een cadeautje! En toen zag ik jou. Je lag geheel onwetend, ja, argeloos te genieten van de warme zon en ik vond je zo mooi, dat ik besloot je mee te nemen als aandenken aan dit moment...

Droom of nachtmerrie?

Ik moet naar buiten... Ik trek de grote deur open en zie mijn pad voor mij uitgestippeld. Letterlijk. De weg vanaf het huis heeft links en rechts iets wat lijkt op de geluidswallen langs de snelweg. Wel een paar meter hoog, je kunt er onmogelijk overheen kijken. De wallen zijn wit, pas geplaatst, onbegroeid. En het pad heeft een stippellijn in het midden... Er loopt niemand anders, ik hoor niemand anders, ik zie niemand anders... dit is mijn pad. Ik kan maar twee kanten op, het pad volgen en/of teruggaan. Ik kan niet zien waar het pad heen leidt... er zit een bocht in. Het lijkt of ik in een doolhof terecht ben gekomen, waar je ook niet over de wallen heen kunt kijken. Plotseling vliegen er drie ganzen over, ik hoor hun vleugels duidelijk de lucht boven mij verplaatsen (woesj, woesj, woesj...) en een tel later voel ik de frisse wind die zij veroorzaken in mijn gezicht... weg zijn ze weer. Ik aarzel te lopen over dit pad... Wie heeft dit (godverdomme) bedacht? Wie heeft mij mijn uitzicht weggenomen? Wie heeft bepaald dat dit mijn pad is? Ik loop langzaam de eerste meters naar de eerste bocht en zie dat het verder gaat naar een tweede bocht.. ongewijzigd, onveranderd. Ik word bang, loop terug, de eerste bocht voorbij en zie aan het eind van mijn pad mijn huis. Gelukkig! Mijn huis is er nog. Ik zie het dak fier over het pad uitsteken en de eikenboom steekt metershoog de hemel in. Ik draai mij weer om en ik raak gewend aan het wit van het pad en zie het nu beter... hier en daar groeit klimop over de wal en pal voor mijn voeten steekt een grote naaktslak over... Ik besluit dat de kale wal om mijn eigen uitzicht vraagt en ga mijn schilderspullen halen...

In Memoriam Mandor

De liefste hond van de hele wereld

Dag Manneke...

Mijn Tante Roos

Wat klink dat leuk, hè¨? Tante Roos... Klinkt best sympathiek, gezellig zelfs, vind je ook niet? Nou, ik heb eigenlijk een ontzettende pesthekel aan haar. Ze is er alwéér! Ze is een week geleden al een dag op bezoek geweest, en ja hoor, nu staat ze alwéér op de stoep! En ja hoor, ik wordt er wéér onaangenaam door verrast...
Tot ongeveer een half jaartje geleden was het nog redelijk overzichtelijk. Ze kwam altijd tegen het einde van de maand een paar dagen logeren. Meestal bleef ze dan een dag of 4, soms een week, maar zelden langer. Ze kwam met de regelmaat van de klok. En ze kwam altijd met een of meer kadootjes. Van alles bracht ze mee: Koekjes, chocolaatjes, snoep. Meer dan eens kreeg ik een sieraad van haar kado, een ketting, oorbellen, een ring. Desondanks ben ik haar nooit aardig gaan vinden. Integendeel, Ik was ontzettend blij als ze weer ophoepelde!
Tante Roos, hoe aardig haar naam ook klinkt, is namelijk nogal dominant. Met nog maar één voet over de drempel heeft ze de boel al overgenomen. Met een air van betweterigheid gaat de bezem door de bende. Doodmoe word ik er van. Maar Tante kent geen genade. Als een ware slavendrijver zet zij mij aan het werk. Schoon, schoon, schoon zal de boel worden. Buikpijn, rugpijn, barstende koppijn... het doet haar allemaal niets. Meedogenloos... tot de laatste druppel troep de deur uitgewerkt is. Pas dan zit Tante Roos haar taak er weer op en vertrekt zij... eindelijk!
Heerlijk! Wat is het leven fijn zonder Tante Roos!
Tegenwoordig is het nog lastiger. Ze komt en gaat maar wanneer zij er zin in heeft. Je kan er geen pijl meer op trekken. Soms gewoon een dagje tussendoor, of net een week geweest, weekje rust en ja hoor, daar is ze weer...
3 Dagen? 4 Dagen? Kan allemaal. Waar haalt zij het recht vandaan?!
Ik heb wel getracht aan te kloppen bij betrokken instanties. Heb mijn beklag gedaan. Gevraagd of zij Tante Roos geen straatverbod konden opleggen... Dit is toch een enorme inbreuk op mijn privacy? Maar keer op keer kreeg ik hetzelfde antwoord: "Wacht u maar af, mevrouwtje... Uw tante komt op een gegeven moment vanzelf niet meer."
Ik kan haast niet wachten tot het zover is... en ik zal haar missen, ja, als kiespijn!

Tante Roos

Vanaf vandaag kan je je eigen Aunty Rose (Tante Roos) t-shirt bestellen!
Eventueel met een leuk broekie erbij, of bestel een bijpassend t-shirt voor je vriend, met je eigen tekst voor hem... 'ik haat Aunty Rose' of zoiets... kijk maar zelf.
www.geentoeval.com/roos.html

ja, ik ga steeds meer op mijn moeder lijken...

Kennedy vs. Lincoln - geen toeval!

Ter overpeinzing:
Abraham Lincoln werd in het Congress gekozen in 1846.
John F. Kennedy werd gekozen in 1946.
Abraham Lincoln werd president in 1860.
John F. Kennedy werd president in 1960.
De namen Lincoln en Kennedy hebben ieder 7 letters.
Beide heren zetten zich met name in voor de rechten van de burgers.
De vrouwen van beide heren verloren kinderen terwijl zij in het Witte Huis woonden.
De presidenten werden allebei op een vrijdag beschoten en allebei kregen zij een kogel in hun hoofd.

Maar er is meer:
Lincoln's secretaris heette Kennedy.
Kennedy's secretaris heette Lincoln.
Ze zijn allebei vermoord door zuiderlingen.
Allebei zijn ze opgevolgd door zuiderlingen.
Die opvolgers heetten allebei... Johnson.
Andrew Johnson, die Lincoln opvolgde, was geboren in 1808.
Lyndon Johnson, die Kennedy opvolgde, was geboren in 1908.
John Wilkes Booth, die Lincoln vermoordde, was geboren in 1839.
Lee Harvey Oswald, die Kennedy vermoordde, was geboren in 1939.
Beide moordenaars gebruikten alledrie hun namen.
Beide namen hebben in totaal 15 letters.
Booth vluchtte vanuit een theater naar een warenhuis, waar men hem inrekende.
Oswald vluchtte van een warenhuis naar een theater, waar men hem inrekende.
Beide moordenaars werden op hun beurt vermoord nog voordat hun zaak voor de rechter kwam.

En 'last but not least':
Een week voordat hij werd vermoord, was Lincoln in Monroe, Maryland.
En een week voordat Kennedy werd vermoord, was hij in Marilyn Monroe...
...
Nah?

Fier en Feestig

De witkwast in de hand, een lekker derde bakkie koffie,
Drie treden hoog, peuk in de mond, aan 't lijf een sjofel kloffie...
Plastic op de vloer, de radio speelt muziek uit mijn verleden
De Zwartkop en de Gaai zijn al geweest, een Kauw is uitgegleden!
Pa en de troela's aan 't werk, het weer is guur zoals mijn buuf kijkt
Winterbloemen en twee poesjes op de bank wat dan heel vredig lijkt...
Vandaag is grijs, met groen en rood, een dag als alle anderen
Ik wil alleen maar gauw een beetje meer blauw,
Verder hoeft er niets aan te veranderen...

In den beginne...

was er geen woord. Slechts geluid. Gekrijs, gekerm en gekreun.
Af en toe een geluid van tevredenheid... mmmmm...
Wat zoveel betekende als: 'Da's lekker, zo'n bolle borst!'
Dat smaakte naar méér... hammehammehamme...
En zo werd het echte eerste woord geboren: Mama.
Sorry paps, maar zo was het. Niet meer en niet minder.

Woord In Orde

Het geschreven, gesproken, gezongen woord... het ongeschreven, niet gesproken en niet gezongen woord... De woorden tussen de regels door, het verborgen woord. Het woord dat je zoekt, terwijl het soms niet gevonden wil worden. Het woord, waar nog geen woord voor gevonden is, bestaat... je moet het alleen nog vinden.

Kan je soms ook ineens tegen een woord aan kijken, dat je denkt: 'wat is dat eigenlijk een raar setje letters? Wat staat er nu eigenlijk echt?'
w-o-o-r-d ... een oord met een 'w' ervoor... een plek, een plaats voor iets. Een woord geeft iets een plek. Zet iets op zijn plaats. Zet meerdere woorden achter elkaar en er onstaat 'orde'. Die orde geeft houvast... zorgt dat we elkaar verstaan. Een beetje...
Want wat het woord is voor mij, is misschien iets anders voor jou...

Misschien kunnen we dankzij de orde van woorden elkaar (beter) leren kennen... Probeer en communiceer.