Mijn Tante Roos

Wat klink dat leuk, hè¨? Tante Roos... Klinkt best sympathiek, gezellig zelfs, vind je ook niet? Nou, ik heb eigenlijk een ontzettende pesthekel aan haar. Ze is er alwéér! Ze is een week geleden al een dag op bezoek geweest, en ja hoor, nu staat ze alwéér op de stoep! En ja hoor, ik wordt er wéér onaangenaam door verrast...
Tot ongeveer een half jaartje geleden was het nog redelijk overzichtelijk. Ze kwam altijd tegen het einde van de maand een paar dagen logeren. Meestal bleef ze dan een dag of 4, soms een week, maar zelden langer. Ze kwam met de regelmaat van de klok. En ze kwam altijd met een of meer kadootjes. Van alles bracht ze mee: Koekjes, chocolaatjes, snoep. Meer dan eens kreeg ik een sieraad van haar kado, een ketting, oorbellen, een ring. Desondanks ben ik haar nooit aardig gaan vinden. Integendeel, Ik was ontzettend blij als ze weer ophoepelde!
Tante Roos, hoe aardig haar naam ook klinkt, is namelijk nogal dominant. Met nog maar één voet over de drempel heeft ze de boel al overgenomen. Met een air van betweterigheid gaat de bezem door de bende. Doodmoe word ik er van. Maar Tante kent geen genade. Als een ware slavendrijver zet zij mij aan het werk. Schoon, schoon, schoon zal de boel worden. Buikpijn, rugpijn, barstende koppijn... het doet haar allemaal niets. Meedogenloos... tot de laatste druppel troep de deur uitgewerkt is. Pas dan zit Tante Roos haar taak er weer op en vertrekt zij... eindelijk!
Heerlijk! Wat is het leven fijn zonder Tante Roos!
Tegenwoordig is het nog lastiger. Ze komt en gaat maar wanneer zij er zin in heeft. Je kan er geen pijl meer op trekken. Soms gewoon een dagje tussendoor, of net een week geweest, weekje rust en ja hoor, daar is ze weer...
3 Dagen? 4 Dagen? Kan allemaal. Waar haalt zij het recht vandaan?!
Ik heb wel getracht aan te kloppen bij betrokken instanties. Heb mijn beklag gedaan. Gevraagd of zij Tante Roos geen straatverbod konden opleggen... Dit is toch een enorme inbreuk op mijn privacy? Maar keer op keer kreeg ik hetzelfde antwoord: "Wacht u maar af, mevrouwtje... Uw tante komt op een gegeven moment vanzelf niet meer."
Ik kan haast niet wachten tot het zover is... en ik zal haar missen, ja, als kiespijn!