maandag, november 13, 2006

Argeloozietje (3)


... Tja, het was een goed gesprek. Een gesprek dat je nog lang doet nadenken. Een gesprek waarvan je weet dat het er niet weer van zal komen, zo... Misschien was het wel het laatste gesprek dat je zult hebben, zo... Een ogenschijnlijk gewoon, maar toch heel bijzonder gesprek.

zaterdag, oktober 28, 2006

Argeloozietje (2)


En daar zaten we maar te koffieleuten en te kleppen op het plat... geen ziel die het merkte, dat jij er lag te snakken naar aandacht... Allemaal de mond vol over hoe de wereld is en hoe hij zou moeten zijn. En nu is het te laat... Waarom heb je niet geblaft? Iémand had je gehoord, ik weet het zeker...

donderdag, oktober 26, 2006

Argeloozietje (1)


Ik hees mijn benen over het raamkozijn en stapte op het plat achter het theater om er een sigaretje op te steken. Het was prachtig weer en de zon scheen uitbundig... Ik dacht na over de voorstelling die ik net had gezien... wat een cadeautje! En toen zag ik jou. Je lag geheel onwetend, ja, argeloos te genieten van de warme zon en ik vond je zo mooi, dat ik besloot je mee te nemen als aandenken aan dit moment...

vrijdag, september 29, 2006

Droom of nachtmerrie?

Ik moet naar buiten... Ik trek de grote deur open en zie mijn pad voor mij uitgestippeld. Letterlijk. De weg vanaf het huis heeft links en rechts iets wat lijkt op de geluidswallen langs de snelweg. Wel een paar meter hoog, je kunt er onmogelijk overheen kijken. De wallen zijn wit, pas geplaatst, onbegroeid. En het pad heeft een stippellijn in het midden... Er loopt niemand anders, ik hoor niemand anders, ik zie niemand anders... dit is mijn pad. Ik kan maar twee kanten op, het pad volgen en/of teruggaan. Ik kan niet zien waar het pad heen leidt... er zit een bocht in. Het lijkt of ik in een doolhof terecht ben gekomen, waar je ook niet over de wallen heen kunt kijken. Plotseling vliegen er drie ganzen over, ik hoor hun vleugels duidelijk de lucht boven mij verplaatsen (woesj, woesj, woesj...) en een tel later voel ik de frisse wind die zij veroorzaken in mijn gezicht... weg zijn ze weer. Ik aarzel te lopen over dit pad... Wie heeft dit (godverdomme) bedacht? Wie heeft mij mijn uitzicht weggenomen? Wie heeft bepaald dat dit mijn pad is? Ik loop langzaam de eerste meters naar de eerste bocht en zie dat het verder gaat naar een tweede bocht.. ongewijzigd, onveranderd. Ik word bang, loop terug, de eerste bocht voorbij en zie aan het eind van mijn pad mijn huis. Gelukkig! Mijn huis is er nog. Ik zie het dak fier over het pad uitsteken en de eikenboom steekt metershoog de hemel in. Ik draai mij weer om en ik raak gewend aan het wit van het pad en zie het nu beter... hier en daar groeit klimop over de wal en pal voor mijn voeten steekt een grote naaktslak over... Ik besluit dat de kale wal om mijn eigen uitzicht vraagt en ga mijn schilderspullen halen...

zondag, september 03, 2006

In Memoriam Mandor

De liefste hond van de hele wereld
Dag Manneke...

dinsdag, augustus 22, 2006

Mijn Tante Roos

Wat klink dat leuk, hè¨? Tante Roos... Klinkt best sympathiek, gezellig zelfs, vind je ook niet? Nou, ik heb eigenlijk een ontzettende pesthekel aan haar. Ze is er alwéér! Ze is een week geleden al een dag op bezoek geweest, en ja hoor, nu staat ze alwéér op de stoep! En ja hoor, ik wordt er wéér onaangenaam door verrast...
Tot ongeveer een half jaartje geleden was het nog redelijk overzichtelijk. Ze kwam altijd tegen het einde van de maand een paar dagen logeren. Meestal bleef ze dan een dag of 4, soms een week, maar zelden langer. Ze kwam met de regelmaat van de klok. En ze kwam altijd met een of meer kadootjes. Van alles bracht ze mee: Koekjes, chocolaatjes, snoep. Meer dan eens kreeg ik een sieraad van haar kado, een ketting, oorbellen, een ring. Desondanks ben ik haar nooit aardig gaan vinden. Integendeel, Ik was ontzettend blij als ze weer ophoepelde!
Tante Roos, hoe aardig haar naam ook klinkt, is namelijk nogal dominant. Met nog maar één voet over de drempel heeft ze de boel al overgenomen. Met een air van betweterigheid gaat de bezem door de bende. Doodmoe word ik er van. Maar Tante kent geen genade. Als een ware slavendrijver zet zij mij aan het werk. Schoon, schoon, schoon zal de boel worden. Buikpijn, rugpijn, barstende koppijn... het doet haar allemaal niets. Meedogenloos... tot de laatste druppel troep de deur uitgewerkt is. Pas dan zit Tante Roos haar taak er weer op en vertrekt zij... eindelijk!
Heerlijk! Wat is het leven fijn zonder Tante Roos!
Tegenwoordig is het nog lastiger. Ze komt en gaat maar wanneer zij er zin in heeft. Je kan er geen pijl meer op trekken. Soms gewoon een dagje tussendoor, of net een week geweest, weekje rust en ja hoor, daar is ze weer...
3 Dagen? 4 Dagen? Kan allemaal. Waar haalt zij het recht vandaan?!

Ik heb wel getracht aan te kloppen bij betrokken instanties. Heb mijn beklag gedaan. Gevraagd of zij Tante Roos geen straatverbod konden opleggen... Dit is toch een enorme inbreuk op mijn privacy? Maar keer op keer kreeg ik hetzelfde antwoord: "Wacht u maar af, mevrouwtje... Uw tante komt op een gegeven moment vanzelf niet meer."
Ik kan haast niet wachten tot het zover is... en ik zal haar missen, ja, als kiespijn!

zaterdag, juli 29, 2006

Tante Roos









Vanaf vandaag kan je je eigen Aunty Rose (Tante Roos) t-shirt bestellen!
Eventueel met een leuk broekie erbij, of bestel een bijpassend t-shirt voor je vriend, met je eigen tekst voor hem... 'ik haat Aunty Rose' of zoiets... kijk maar zelf.
www.geentoeval.com/roos.html

maandag, juli 24, 2006

ja, ik ga steeds meer op mijn moeder lijken...

Kennedy vs. Lincoln - geen toeval!

Ter overpeinzing:
Abraham Lincoln werd in het Congress gekozen in 1846.
John F. Kennedy werd gekozen in 1946.
Abraham Lincoln werd president in 1860.
John F. Kennedy werd president in 1960.
De namen Lincoln en Kennedy hebben ieder 7 letters.
Beide heren zetten zich met name in voor de rechten van de burgers.
De vrouwen van beide heren verloren kinderen terwijl zij in het Witte Huis woonden.
De presidenten werden allebei op een vrijdag beschoten en allebei kregen zij een kogel in hun hoofd.

Maar er is meer:
Lincoln's secretaris heette Kennedy.
Kennedy's secretaris heette Lincoln.
Ze zijn allebei vermoord door zuiderlingen.
Allebei zijn ze opgevolgd door zuiderlingen.
Die opvolgers heetten allebei... Johnson.
Andrew Johnson, die Lincoln opvolgde, was geboren in 1808.
Lyndon Johnson, die Kennedy opvolgde, was geboren in 1908.
John Wilkes Booth, die Lincoln vermoordde, was geboren in 1839.
Lee Harvey Oswald, die Kennedy vermoordde, was geboren in 1939.
Beide moordenaars gebruikten alledrie hun namen.
Beide namen hebben in totaal 15 letters.
Booth vluchtte vanuit een theater naar een warenhuis, waar men hem inrekende.
Oswald vluchtte van een warenhuis naar een theater, waar men hem inrekende.
Beide moordenaars werden op hun beurt vermoord nog voordat hun zaak voor de rechter kwam.

En 'last but not least':
Een week voordat hij werd vermoord, was Lincoln in Monroe, Maryland.
En een week voordat Kennedy werd vermoord, was hij in Marilyn Monroe...
...
Nah?

maandag, februari 20, 2006

Fier en Feestig

De witkwast in de hand, een lekker derde bakkie koffie,
Drie treden hoog, peuk in de mond, aan 't lijf een sjofel kloffie...

Plastic op de vloer, de radio speelt muziek uit mijn verleden
De Zwartkop en de Gaai zijn al geweest, een Kauw is uitgegleden!
Pa en de troela's aan 't werk, het weer is guur zoals mijn buuf kijkt
Winterbloemen en twee poesjes op de bank wat dan heel vredig lijkt...
Vandaag is grijs, met groen en rood, een dag als alle anderen
Ik wil alleen maar gauw een beetje meer blauw,
Verder hoeft er niets aan te veranderen...